Infinitive: to smirk
Participle: smirked
Gerund: smirking
| I | smirk |
| thou | smirk(e)st |
| he;she;it | smirketh; smirks |
| we | smirk |
| ye | smirk |
| they | smirk |
| I | smirked |
| thou | smirked(e)st |
| he;she;it | smirked |
| we | smirked |
| ye | smirked |
| they | smirked |
| I | smirk |
| thou | smirk |
| he;she;it | smirk |
| we | smirk |
| ye | smirk |
| they | smirk |
| I | smirked |
| thou | smirked(e)st |
| he;she;it | smirked |
| we | smirked |
| ye | smirked |
| they | smirked |
| thou | smirk |
| ye | smirk |
Notes: